บันทึกถึงหน้าหนาวในพิตส์เบิร์ก (ที่หนาวที่สุดในชีวิตเท่าที่จำได้)
วันที่หนาวที่สุดในชีวิตที่ยังจำทุกความรู้สึกได้จนถึงทุกวันนี้ไม่ใช่วันที่อุณหภูมิต่ำที่สุด พิตส์เบิร์ก, เพนซิลเวเนีย, ฤดูหนาวปลายปี 2022 หรือต้นปี 2023 น่าจะเป็นฤดูหนาวที่สองในชีวิตที่ได้เป็นพยานเห็นการเปลี่ยนผ่านของฤดูกาล มองดูใบไม้เปลี่ยนเป็นสีเหลือง แดง น้ำตาล จนกรอบ และร่วงโรย หยิบเอาเสื้อโค้ตตัวยาวมาใส่ทับเสื้อคาร์ดิแกน เปลี่ยนผ้าห่มเป็นผ้านวมผืนหนากันหนาว เรดิเอเตอร์ในตึกเก่าเริ่มทำงานและส่งเสียงดังเหมือนเสียงตีท่อเหล็ก บ้านในตอนนั้นคือห้องเช่าในอพาร์ตเมนต์ราวๆ สิบชั้น อยู่ตรงหัวมุมสี่แยกบนถนน Centre Avenue ตัดกับ S Aiken Avenue ประกบด้วยโรงพยาบาล ตรงข้ามกับร้านกาแฟ และเยื้องทแยงกับโบสถ์ ตึกที่ลิฟต์ช้าและไม่น่าไว้ใจ จนทำให้เราเลือกจะเดินขึ้นลงบันไดมากกว่า บ้านในตอนนั้นน่าจะเป็นที่ของเราเองที่แรกในชีวิต ที่เราค่อยแต่งเติมและขยับย้ายเฟอร์นิเจอร์ ประกอบโต๊ะที่ควรใช้สองคนด้วยตัวคนเดียว ทาสีชั้นวางของเล็กๆ ใหม่ ตามหากรอบรูปที่ใหญ่พอจะใส่โปสเตอร์หนัง ติดต่อเปิดใช้อินเตอร์เน็ต ดูดฝุ่นจากพื้นพรม และเรียนรู้ที่จะปิดม่านกั้นห้องและใช้พัดลมกล่องยันไว้กับหน้าต่างช่วยดูดควันตอนทำกับข้าวออกไปข...